Tak, w modlitwie osobistej możesz zwracać się do Boga własnymi słowami. Możesz dziękować, prosić, przepraszać i mówić o tym, co przeżywasz. Znane modlitwy pomagają wtedy, gdy trudno Ci znaleźć własne zdania.
Od czego zacząć osobistą rozmowę z Bogiem?
Nie potrzebujesz uroczystego języka. Zacznij od konkretu: tego, za co jesteś wdzięczny, czego się obawiasz albo komu chcesz pomóc. Mów szczerze i bez udawania uczuć, których teraz nie ma. Nie musisz układać wypowiedzi tak, by dobrze brzmiała dla innych.
Możesz zatrzymać się po jednym zdaniu. Cisza nie jest błędem w modlitwie. Jeśli chcesz wypowiedzieć prośbę za bliską osobę, nazwij jej potrzebę z szacunkiem dla jej wolności i prywatności.
O co można prosić, a za co dziękować?
Własnymi słowami powierzaj Bogu sprawy codzienne: pracę, relacje, chorobę, wybór drogi lub trudną rozmowę. Obok próśb spróbuj zauważyć otrzymane dobro. Nie wszystko musi zaczynać się od problemu do rozwiązania.
Prośba nie jest umową, która zobowiązuje Boga do spełnienia naszego planu. Można jasno powiedzieć o pragnieniu i równocześnie uznać, że nie zna się całej drogi. Modlitwa chrześcijańska kieruje ku zaufaniu, a nie ku poszukiwaniu słów, które mają automatycznie wywołać określony skutek.
Własne słowa i tradycyjny tekst mogą się uzupełniać
Po osobistej prośbie możesz odmówić Ojcze nasz. Przed Litanią loretańską możesz nazwać intencję, a po modlitwie zostać chwilę w ciszy. Nie trzeba wybierać na zawsze tylko jednej formy.
Tradycyjny tekst pomaga wyjść poza własne bieżące myśli. Własne słowa pozwalają odnieść go do konkretnego dnia. Jeśli chcesz uporządkować prośbę, przeczytaj czym jest intencja modlitewna.
Czy podczas Mszy można zmieniać ustalone modlitwy?
Modlitwa osobista i teksty liturgiczne mają inny charakter. Swoboda prywatnej wypowiedzi nie jest upoważnieniem do samodzielnego przerabiania zatwierdzonych tekstów Mszy lub innych obrzędów. W liturgii uczestniczymy w modlitwie całego Kościoła, zgodnie z jej ustalonym porządkiem.
Możesz natomiast przyjść na liturgię z własną intencją i powierzyć ją Bogu. Nie wymaga to zmieniania słów wspólnie odmawianej modlitwy.
Gdy zupełnie nie wiesz, co powiedzieć
Wybierz jedno krótkie wezwanie ze zbioru aktów strzelistych. Możesz też po prostu przez chwilę pozostać przed Bogiem. Jeśli dopiero zaczynasz, pomocny będzie poradnik modlitwy dla początkujących. Z czasem znajdziesz język, który pozwala mówić prawdziwie i uważnie.
Źródła
Katechizm: prośba, wstawiennictwo i dziękczynienie (2629–2643). O porządku liturgii: Sacrosanctum concilium, 22.
